Dünyanın diğer ucunda

altı yıl daha geçti. 38 yaşındayım yani neredeyse. Önce Polonya'dan İstanbul'a oradan da Dubai'ye taşındım. İkinci kez şirket değiştirdim, iki kızım oldu. Saçlarım annem gibi perçemlerimden yavaş yavaş beyazlamaya başladı. Cildim daha kuru, ve alerjik reaksiyonlar yaşadım. Anne olmak beni ne kadar değiştirdi emin değilim.. uzakta olduğumda ve düşündüğümde burnumu sızlatan iki güzel kızım var. Maddi ve manevi olarak bütün hedeflerime de ulaşmış gibi hissediyorum. Bu konuda da kendimi ve azminimi tebrik edebilirim. Çok sık ve uzun iş seyahatlerinde hayal ettiğim kadar olmasa da biraz daha kitap okumaya döndüm diyebilirim. Özellikle 2023 ve 2024 yılında kitap okumayı bırakmıştım artık kendi kendimde sidik yarıştırır gibi yılda 54 kitap Challenge yapmayı bıraktım. Belki on yıldır dolabımda duran kitaplardan bazılarını daha yeni kapağını açabildim.. Resim yapmaya başladım, her şeyde olduğu gibi bunda da inanılmaz bir heveste ve coşkuyla gece gündüz sanat malzemeleri topladım.. Kemana ara ara devam ettim iki dönem kursa bile gittim hamileyken ve doğum sonrasında.. Çok sevdiğim 8.5 yıllık şirketinden ayrıldım ve tam rakibe geçtim. Sonra daha çok öğrenebilirim bundan da iyisi mümkündür deyip yeniden bu sefer ülkede değiştirdim. Ailece yurt dişini tatma hayalimi de gerçekleştirdim.. güzel yaşadım bence çok şükür.. Şu an bu satırları dünyanın en güneyinden Güney Afrika'da, Johannesburg Havaalanı'na yakın otel odamda dikte ediyorum. Yıllar sonra yapay zekayla da haşır neşir olduğumuz için eski nickimi sorgulattım. Blogları bulamayınca nasıl olur deyip, kendim açıp bulmak istedim. Ve işte buradayım Hala başıma buyruk, Hâlâ coşkulu Hala öğrenmek için bitmek bilmeyen bir susuzlukla yola devam En sevdiğim şarkıda dediğim gibi: Yenilirim kendime hiç utanmam Aşk ile ölümüm doğumum Savunmam sığınmam Vurula vurula yürür dururum